Jæja dagurinn í gær endaði ekki vel eins og hann var nú góður dagur annars..
En það var rosalega gott veður hjá okkur í gær.24 stiga hiti og golan var meira að segja hlý. ég fór út í garð með krakkana eftir að Örn var búin að leggja sig. Við fórum út með tjald og teppi. Var alveg æðislegt að vera úti stelpurnar fóru í stuttbuxur svo ég skaust inn og náði í stuttbuxur á Örn líka svo allir voru í sumarklæðunum. Ég tjaldaði svo þessu fína símatjaldi sem við fengum gefins í sumarið 2006 að mig minnir og aldrei tjaldað því, en ég er auðvita svo klár mamma að ég skellti þessu upp og ekkert mál (enda er þetta nánast aulahelt). En það var æðislegt að vera úti og kaffitíminn var haldin í garðinum. ´Stelpurnar sulluðu líka í garðúðaranum hjá honum Snorra. svo uppúr kl 18 var farið að kríta á stéttina og farið að róast yfir liðinu. Svo var kl að verða 19 og ég hugsaði með mér að það væri nú komin tími á að smala liðinu inn og gefa þeim að borða fyrir háttinn.. Selma var nú ekkert á því og vildi endilega hjóla svo ég sagði já einn hring í bílaplaninu og svo inn. Jú daman vildi það og Silja ákvað að hjóla líka einn hring . Selma fór ekkert þennan hjólahring. Nei þegar hún var búin að hjóla upp bílaplanið og var að fara að snúa við þá datt hún á hjólinu. Öskraði auðvita og ég var nú ekkert að stressa mig á því(hún er nú vön að tjá sig með því að öskra) því ég hélt að þetta væri nú ekkert alvarlegt þar til ég tók hana upp.. OMG hvað mig brá., jú ég sá blóðdropa og hugsaði að hún hefði sprungið vör.. en nei þetta var ekkert nokkrir blóðdropar þegar ég tók hana betur upp þá bara lak blóðið í hárið á henni og og útum allt. ég bara hugsaði ekkert, hjóp bara af stað með hana og hringdi á dyrabjöllurnar hjá nágrönnunum ég varð svo hrædd. sá ekkert sár ég sá bara blóð sem lak um allt.´ég fékk alveg hjálp og það var komið með handklæði og Hún kristrún tók Örn og Silju á meðan Snorri keyrði með okkur Selmu upp á spítala. Þegar þangað var komið urðum við að bíða svolitla stund eftir lækni og þá var ég orðin róleg og tók handklæðið frá sárinu. Þá var það nú ekki stórt en það var djúpt og Selma var öll í blóði andlitið litla og fötin og ég var líka öll útötuð. En sárið var lítið en blæddi mikið úr þessu. Það var nú hætt að blæða en ég ákvað að hafa handklæðið bar áfram yfir sárinu. Svo kom Gréta og skoðaði og þreif hana í framan. Já það þurfti nú ekki að sauma og skurðurinn leit vel út og ekkert mál að klemma saman svo hún límdi sárið saman og svo var settur klemmuplástur yfir það og vatnsheldur plástur þar yfir. Svo núna er daman með þennan fína plástur og STÓRA kúlu á enninu. En eftir þetta var farið heim og alir látnir vita að þetta var ekki eins alvarlegt og leit út í fyrstu. Svo var talað við Ömmur og afa. Svo heim borðað fötin þvegin og hárið skrúbbað.
Selma svaf vel í nótt og er alveg hress og kát :)
kv. frá Skagfirðingabrautinni



